Ryuk'un deha sayılacak yanı karakter olarak fazla insan olmamasıdır. Bir Shinigami; sıkılınca yeryüzüne bir defter düşürdü, sonra üzerine bir insan oturup oturmayacağını izledi. Light kazandığında alkış tutmaz, kaybettiğinde de yas tutmaz. Ryuk için bu hiçbir zaman bir kavga değildi — sadece bir oyundu.
Karakter özellikleri
Görselin kendisi karakter taşıyor: çürük renkli yüz, sürekli sırıtış, elma takıntısı. Bu detay Ryuk'u 'klasik kötü ruh' olmaktan çıkarır ve neredeyse çizgi-film bir tanrılığa indirir. Elma ona insan dünyasının küçük bir tadıdır — bir yandan komik, bir yandan hatırlatıcı: tanrı bile bir şeye bağımlı olabilir.
Ahlaki konumu yok denecek kadar basit: taraf tutmaz. Light'a bilgi verir ama yardım etmez, yalan söylemez ama gerçeği de uzatmaz. Eğer ona bir şey vaat edersen kuralı çiğnemeden tutar; çiğnersen de onun sorunu olmaz.
Hikâyedeki yeri
Death Note'un mantık katmanı boğucu olduğunda Ryuk gelir, bir elma ısırır, tek bir cümle söyler — gerilim soğur, izleyici nefes alır, sonra ip yeniden gerilir. Bu yapısal işlev, karakteri komik desteğin ötesine taşır: Ryuk dramatik temponun vanasıdır.
Final sahnesinin gücü Ryuk'un sözlerinde değil, sadece orada olmasında. Light ona güveniyordu; ama Ryuk hiçbir zaman onun tarafında değildi, yalnızca izleyicinin tarafındaydı. Death Note'un belki de en açık mesajı budur: araç hiçbir zaman kullanıcının arkadaşı değildir.
Episodo'da Death Note takibi
Ryuk hemen her bölümde Light'ın yanında olur — yani onun çıktığı sahneleri hatırlamak istersen Episodo'nun bölüm bölüm notları işine yarar. Watchlist'ine bir kez ekledikten sonra Crunchyroll/Netflix/diğer 20+ siteden hangisinde izlediğinin önemi kalmaz.
